Kujawsko Pomorskie

Bory Tucholskie

Bory Tucholskie rozciągają się na północ od Bydgoszczy. Jest to jeden z większych obszarów leśnych w Polsce. Spotkać tu można rzadkie w naszym kraju drzewo jarząb brekinia oraz rzadkie ptaki, jak okazy głuszca i cietrzewia. Na terenie tucholskiego Parku Krajobrazowego ochronie podlega las mieszany, będący fragmentem puszczy Pomorskiej.

Przez teren borów tucholskich przepływają dwie rzeki nadające się do spływów kajakowych: Brda i Wda. Natomiast jezioro Koronowskie stwarza doskonałe warunki do żeglarstwa. Odbywają się tutaj między innymi żeglarskie mistrzostwa Polski.

Katedra toruńska

Katedra toruńska pod wezwaniem św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty usytuowana jest na starym mieście. Zbudowana została z czerwonej w stylu gotyckim. Najstarszą, pochodzącą z XIII wieku, częścią trójnawowego kościoła jest prezbiterium, w którym znajduje się tryptykowy ołtarz z 1505 roku. Na wieży kościoła w 1500 roku zawieszono dzwon Tuba Dei (Trąba Boża) o średnicy 2,17 metra. Jest to drugi co do wielkości dzwon w kraju.

W latach 1530-1583 kościół służył protestantom, a przez kolejne 13 lat służył jednocześnie katolikom i protestantom. W 1596 roku świątynię przejęli Jezuici, a w 1772 roku staromiejski kościół znów staje się kościołem parafialnym.

W toruńskiej katedrze ochrzczono Mikołaja Kopernika.

Akwedukt w Fojutowie

Akwedukt w Fojutowie, jak i dwa inne, wraz z wielkim kanałem Brdy powstały w celach nawadniania terenów łąkowych w rejonie Czerska. Natomiast celem nawadniania tych terenów było założenie pastwisk dla koni armii pruskiej.

Akwedukt w Fojutowie jest najdłuższy z trzech akweduktów na Wielkim Kanale Brdy i mierzy 75 metrów długości. Jest to najdłuższy i najlepiej zachowany akwedukt w całym kraju.

Wzorowany na rzymskich budowlach jest skrzyżowaniem dwóch cieków wodnych: Czerskiej Strugi, która płynie dołem i Wielkiego Kanału Brdy, który płynie górą. Akwedukt powstał w latach 1845-1849, jest zbudowany z kamieni i żółtej cegły łączonej wapnem.

Toruń – ruiny zamku krzyżackiego

Zamek w Toruniu był budowany do 1255 roku, jako pierwsza twierdza zakonu na ziemi chełmińskiej. Zamek krzyżacki miał nieregularny kształt z wysuniętą poza obręb wieżą sanitarną zwaną gdaniskiem. Krzyżacy jako jedni z pierwszych wprowadzili takie rozwiązanie, umożliwiające pozbycia się fekaliów poza mury miasta.

Na dziedzińcu wznosiła się ośmiokątna wieża, której ściany miały 3,5 metra grubości. W 1454 roku zamek został zdobyty przez toruńskich mieszczan i doszczętnie zniszczony. Zamku nigdy nie odbudowano. Po zamku został tylko szpital, młyn i gdanisko.

Z cegły rozbiórkowej z zamku wzniesiono Dwór bractwa świętego Jerzego zwanym Dworem Mieszczańskim.


Zamek Golub-Dobrzyń

Zamek został wzniesiony na przełomie XIII i XIV wieku z inicjatywy komtura Konrada von Sacka. Po wojnie trzynastoletniej w zamku znalazł swą siedzibę starosta Urlyk Czerwonka. Natomiast w XVII wieku zamek został przebudowany przez Annę Wazównę. Dodano wtedy attykę w stylu późnorenesansowym.

W czasie przebudowy wykonano tak zwane końskie schody. Nazwano je tak, ponieważ ciężkozbrojny rycerz nie mógł sam zejść z konia. A te schody dawały możliwość przemieszczania się po nich konno. W suficie natomiast umieszczono łańcuchy, które umożliwiały zdjęcie rycerza z konia.

W czasach świetności, wokół zamku powstał ogród w stylu włoskim, gdzie po raz pierwszy zaczęto uprawiać tytoń jako rośliny ozdobne.

Zamek w Świeciu nad Wisłą

Zamek w Świeciu położony jest na skarpie w widłach Wisły i Wdy. Jego niezwykłość polega na wprowadzeniu wysuniętych z naroży cylindrycznych baszt. W tym okresie większość wież warowni krzyżackich miało podstawę kwadratu lub prostokąta.

Zamek w Świeciu często nazywa się zamkiem wodnym, ze względu na odcięcie go od lądu systemem fos.

Okres panowania krzyżaków w Świeciu trwał około 150 lat. Natomiast po podpisaniu pokoju toruńskiego w 1466 roku, zamek stał się siedzibą starostów polskich. Podczas wojen szwedzkich zamek został spalony i częściowo zniszczony.

Obecnie można wejść na wieżę zamkową i podziwiać miasto i okolicę, natomiast w skrzydle zamkowym jest muzeum gdzie obejrzymy średniowieczne uzbrojenie.

Zamek w Radzyniu Chełmińskim

Zamek krzyżacki pochodzi z początku XIV wieku. Położony jest na bagnach nad jeziorem Zamkowym. Zamek w Radzyniu Chełmińskim był główną warownią blokującą drogę w głąb Prus.

Do dnia dzisiejszego zachowały się malownicze ruiny zamku, a w nich refektarz, kaplica, mury obronne oraz piwnice zamkowe. Ponadto zachowały się dwie ponad czterdziestometrowe wieże, z których można podziwiać panoramę miasta i okolic.

Zamek w Bierzgłowie

Jednym z pierwszych na tym terenie zamków krzyżackich jest niewielki zamek w Bierzgłowie. Został wybudowany przez zakon krzyżacki w 1270 roku, na stromej skarpie pradoliny Wisły. Mimo burzliwych dziejów – sporo zostało z zamku. Do dnia dzisiejszego przetrwały: budynek konwentu, fragmenty murów obronnych przedzamcza wraz z wieżą, jak również gotycki portal z postacią jeźdźca i dwoma rycerzami. Rzeźba wykonana w bloku suszonej gliny, stanowi wybitne dzieło ceramiki europejskiej z przełomu XIII i XIV wieku. Jest to najstarsza zabytkowa rzeźba, jaka zachowała się na terenie Prus.

Tężnie w Ciechocinku

Jednym z bardziej znanych uzdrowisk nizinnych w Polsce jest Ciechocinek, a to z powodu solanki, którą odkryto w 1806 roku w pobliskim Słońsku. Potem za sprawą Stanisława Staszica w 1842 roku zaczęto budowę warzelni soli i dwóch pierwszych drewnianych tężni. Trzecią tężnię wzniesiono w drugiej połowie XIX wieku. Łączna długość tężni to 1740 metrów.

Początkowo służyły one tylko do zagęszczania solanki, a do celów leczniczych zaczęto je używać później.

Specyficzny mikroklimat, borowiny i źródła solankowo-jodowo-bromowe decydują o ciągłej popularności uzdrowiska. W parku zdrojowym znajdują się też zabytkowe łazienki, pijalnia wód źródlanych oraz muszla koncertowa.

Kościół NMP w Inowrocławiu

Kościół Najświętszej Marii Panny pochodzi z XII wieku. Świątynia była największą w Europie środkowej tak zwaną bazyliką redukowaną, to znaczy nie miała transeptu.

Po pożarze w 1834 roku nazwali ją Ruiną. W kościele znajduje się obecnie XIV-wieczna rzeźba Uśmiechniętej Madonny i dzieciątka Jezus, datowana na 1370 – 1380. Sam budynek jest w stylu romańskim. Korpus kościoła jest jednonawowy na planie prostokąta. Od strony wschodniej zamyka go prostokątne prezbiterium, zakończone półkolistą absydą.

W 2008 roku kościół został podniesiony do rangi bazyliki mniejszej.