Tężnia

Tężnie w Inowrocławiu

Tężnie w Inowrocławiu otworzono w drugiej połowie XX wieku. Zespół tężni solankowych jest usytuowany w Parku Solankowym i jest to druga co do wielkości tężnia w Polsce. Kształt tężni to dwa połączone ze sobą wieloboki o obwodzie 300 metrów i wysokości 9 metrów.

Zasięg tężni szacuje się na około 300 metrów, a zalecenia lekarskie przewidują przebywanie nie dalej niż 30 metrów od tężni, na czas od 15 do 30 minut.

Tężnie w Ciechocinku

Jednym z bardziej znanych uzdrowisk nizinnych w Polsce jest Ciechocinek, a to z powodu solanki, którą odkryto w 1806 roku w pobliskim Słońsku. Potem za sprawą Stanisława Staszica w 1842 roku zaczęto budowę warzelni soli i dwóch pierwszych drewnianych tężni. Trzecią tężnię wzniesiono w drugiej połowie XIX wieku. Łączna długość tężni to 1740 metrów.

Początkowo służyły one tylko do zagęszczania solanki, a do celów leczniczych zaczęto je używać później.

Specyficzny mikroklimat, borowiny i źródła solankowo-jodowo-bromowe decydują o ciągłej popularności uzdrowiska. W parku zdrojowym znajdują się też zabytkowe łazienki, pijalnia wód źródlanych oraz muszla koncertowa.

Inowrocław

Inowrocław w 1238 roku otrzymał prawa miejskie z rąk Kazimierza Kujawskiego. Dynamiczny rozwój miasta rozpoczął się w XIX wieku wraz z odkryciem złóż soli. Uruchomiono wówczas kopalnię z warzelnią. Natomiast w 1875 roku otworzono tu uzdrowisko.

Dziś miasto znane jest dzięki uzdrowisku, które zostało powiększone i przystosowane do nowoczesnych metod lecznictwa.

Ogromną atrakcją parku solankowego w uzdrowisku są niewątpliwie tężnie, których budowę rozpoczęto w 1995 roku. Na terenie całego kraju tężnie znajdują się jeszcze w Ciechocinku i Konstancinie-Jeziornie, a ostatnio uruchomiono również tężnię w Grudziądzu. W całej Europie tężni jest tylko dziesięć.

Zobacz ofertę noclegową Inowrocławia i okolic:

Grudziądz

Grudziądz to miasto, które ponad dwieście lat należało do zakonu krzyżackiego (1231-1466). Dzieje miasta związane były z handlem rzecznym, a o świetności miasta w tym okresie świadczy zespół 26 spichlerzy wzniesionych w XVI-XVII wieku na skarpie wiślanej. Spichlerze te pełniły zarówno funkcje gospodarcze jak i militarne.

Na południu miasta ciągnie się pas obwarowań miejskich, z których zachowały się dwie linie murów i fosa.

W latach 1776 – 1786 na północnym skraju miasta powstała twierdza pruska, rozbudowana później przez Niemców. Jej zewnętrzny obwód tworzy 40 schronów bojowych.

W 2006 roku otwarta została w Grudziądzu tężnia solankowa.

O regionie

Województwo kujawsko-pomorskie jest regionem zróżnicowanym pod względem historii i geografii. Region ten obejmuje historyczne Kujawy, część Pomorza Nadwiślańskiego oraz północno-wschodnią Wielkopolskę. Na terenie województwa znajdują się dwa duże kompleksy leśne: Bory Tucholskie i Puszcza Bydgoska. Ponadto jest tu dziewięć parków krajobrazowych i 81 rezerwatów.

To właśnie tu, w Toruniu urodził się Mikołaj Kopernik, a także powstały słynne na cały kraj pierniki. To właśnie tu, w Biskupinie odkryto najstarszą na ziemiach polskich osadę kultury łużyckiej. Właśnie tu, w Kruszwicy myszy zjadły legendarnego władcę Polski – Popiela. To właśnie tu, we Włocławku jest najdłuższe jezioro zaporowe w Polsce, a także tu, w Fojutowie znajduje się jedyny w Polsce, tak dobrze zachowany akwedukt. Właśnie tu, w Bydgoszczy znajduje się najstarszy w Polsce Kanał Bydgoski, łączący dorzecze Wisły i Odry.

Surowce naturalne, jakie są tu pozyskiwane, to przede wszystkim sól kamienna z okolic Inowrocławia, wapienie dla przemysłu ceramicznego oraz surowce budowlane, takie jak: glina, piasek czy żwir. W Ciechocinku, Inowrocławiu, a ostatnio również w Grudziądzu wykorzystywane są wody solankowe do tężni solankowych.

Głównymi gałęziami przemysłu w województwie kujawsko-pomorskim jest przemysł chemiczny, w tym wytwórnia nawozów sztucznych we Włocławku oraz zakład chemii organicznej w Bydgoszczy. Ponadto rozwinięty jest tu przemysł papierniczy i wydobycie soli.

Gospodarka rolna w tym regionie ma spore znaczenie, a użytki rolne zajmują 64,4% ogólnej powierzchni województwa. Głównie uprawia się tu zboża, buraki cukrowe i ziemniaki. Ponadto prowadzona jest hodowla trzody chlewnej.