kujawy

Mury obronne miasta Torunia

W Toruniu ocalała duża część średniowiecznych, gotyckich murów obronnych miasta. Cała strona południowa, z bramami i basztami przetrwała do dziś, ponieważ miasto w tę stronę nie mogło się rozwijać – mury południowe graniczą z Wisłą. Na południowo-zachodnim narożniku znajduje się baszta zwana Krzywą Wieżą, która jeszcze w średniowieczu odchyliła się od pionu. Dziś wychylenie baszty o wysokości 15 m, wynosi 1,46 m.

W Toruniu przetrwały jeszcze mury oddzielające Stare Miasto od Nowego Miasta oraz mury oddzielające zamek krzyżacki od Starego i Nowego Miasta. Wewnątrz toruńskiej starówki ocalało kilka baszt, jak np. baszta Koci Łeb, czy baszta „Monstrancja”.

Zespół pałacowo-parkowy w Ostromecku

W Ostromecku znajduje się zespół pałacowo-parkowy, na który składają się dwa pałace i piękny park.

Starszy pałac został wzniesiony w latach 1730 – 1740 w stylu saskiego rokoko, na wysokiej skarpie nad Wisłą, przez Pawła Michała Mostowskiego.

Przed starym pałacem znajduje się ogród włoski w stylu renesansowym.

W latach 1832 – 1849 zbudowano nową, rozległą rezydencję dla Jakuba Martina Schönborna, w stylu klasycystycznym. Do pałacu tego w 1912 roku, kolejny właściciel – Jomar von Alvensleben, dobudował neobarokowe skrzydło z salą balową i tarasami ogrodowymi.

Pałac w Ostromecku otacza 40-hektarowy park krajobrazowy w stylu angielskim, ze starymi dębami, klonami, modrzewiami, lipami i kasztanowcami.

W parku tym podobno pogrzebany jest koń Schönborna, który wyniósł z pola bitwy w bezpieczne miejsce swego ciężko rannego pana. Koń również ucierpiał w bitwie – miał strzaskaną szczękę. Schönborn, z wdzięczności za uratowane życie, polecił wstawić koniowi szczękę ze szczerego złota. Dziś nikt nie wie, gdzie został pochowany bohaterski koń, a poszukiwania jego grobu dotychczas nie przyniosły rezultatu.

Strzelno – rotunda św. Prokopa

Kościół w Strzelnie jest największą romańską rotundą w Polsce. Świątynia powstała najprawdopodobniej pod koniec XII wieku. Kościół zbudowano z granitowych ciosów.

Początkowo świątynia była pod wezwaniem Świętego Krzyża i pełniła funkcje sakralne do XV wieku, kiedy to została włączona do klasztoru norbertanek, gdzie pełniła funkcję dzwonnicy. Sakralny charakter przywrócono dopiero w XVIII wieku.

Podczas II wojny światowej rotunda została zamieniona na magazyn i dopiero w latach 50. XX wieku rozpoczęto odbudowę cennego zabytku.

Toruński rynek

Cały Toruń jest godny uwagi pod względem architektonicznym, ale rynek ze starym miastem szczególnie. Rynek powstał między 1252 a 1259 rokiem. Na środku rynku stoi ratusz, który po dziś dzień jest najważniejszym miejscem miasta.

Rynek od wieków był placem targowym, ale również był miejscem wymierzania kar hańbiących, na co wskazuje stojący tam pręgierz osioł. Przed ratuszem znajduje się pomnik Mikołaja Kopernika, a z drugiej strony ratusza – fontanna z flisakiem, która przypomina o legendzie o flisaku i żabach. Możemy tu również spotkać psa Fafika, wiernego przyjaciela prof. Filutka, wraz z melonikiem i parasolką swego pana.

Bory Tucholskie

Bory Tucholskie rozciągają się na północ od Bydgoszczy. Jest to jeden z większych obszarów leśnych w Polsce. Spotkać tu można rzadkie w naszym kraju drzewo jarząb brekinia oraz rzadkie ptaki, jak okazy głuszca i cietrzewia. Na terenie tucholskiego Parku Krajobrazowego ochronie podlega las mieszany, będący fragmentem puszczy Pomorskiej.

Przez teren borów tucholskich przepływają dwie rzeki nadające się do spływów kajakowych: Brda i Wda. Natomiast jezioro Koronowskie stwarza doskonałe warunki do żeglarstwa. Odbywają się tutaj między innymi żeglarskie mistrzostwa Polski.

Katedra toruńska

Katedra toruńska pod wezwaniem św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty usytuowana jest na starym mieście. Zbudowana została z czerwonej w stylu gotyckim. Najstarszą, pochodzącą z XIII wieku, częścią trójnawowego kościoła jest prezbiterium, w którym znajduje się tryptykowy ołtarz z 1505 roku. Na wieży kościoła w 1500 roku zawieszono dzwon Tuba Dei (Trąba Boża) o średnicy 2,17 metra. Jest to drugi co do wielkości dzwon w kraju.

W latach 1530-1583 kościół służył protestantom, a przez kolejne 13 lat służył jednocześnie katolikom i protestantom. W 1596 roku świątynię przejęli Jezuici, a w 1772 roku staromiejski kościół znów staje się kościołem parafialnym.

W toruńskiej katedrze ochrzczono Mikołaja Kopernika.

Akwedukt w Fojutowie

Akwedukt w Fojutowie, jak i dwa inne, wraz z wielkim kanałem Brdy powstały w celach nawadniania terenów łąkowych w rejonie Czerska. Natomiast celem nawadniania tych terenów było założenie pastwisk dla koni armii pruskiej.

Akwedukt w Fojutowie jest najdłuższy z trzech akweduktów na Wielkim Kanale Brdy i mierzy 75 metrów długości. Jest to najdłuższy i najlepiej zachowany akwedukt w całym kraju.

Wzorowany na rzymskich budowlach jest skrzyżowaniem dwóch cieków wodnych: Czerskiej Strugi, która płynie dołem i Wielkiego Kanału Brdy, który płynie górą. Akwedukt powstał w latach 1845-1849, jest zbudowany z kamieni i żółtej cegły łączonej wapnem.

Toruń – ruiny zamku krzyżackiego

Zamek w Toruniu był budowany do 1255 roku, jako pierwsza twierdza zakonu na ziemi chełmińskiej. Zamek krzyżacki miał nieregularny kształt z wysuniętą poza obręb wieżą sanitarną zwaną gdaniskiem. Krzyżacy jako jedni z pierwszych wprowadzili takie rozwiązanie, umożliwiające pozbycia się fekaliów poza mury miasta.

Na dziedzińcu wznosiła się ośmiokątna wieża, której ściany miały 3,5 metra grubości. W 1454 roku zamek został zdobyty przez toruńskich mieszczan i doszczętnie zniszczony. Zamku nigdy nie odbudowano. Po zamku został tylko szpital, młyn i gdanisko.

Z cegły rozbiórkowej z zamku wzniesiono Dwór bractwa świętego Jerzego zwanym Dworem Mieszczańskim.


Zamek Golub-Dobrzyń

Zamek został wzniesiony na przełomie XIII i XIV wieku z inicjatywy komtura Konrada von Sacka. Po wojnie trzynastoletniej w zamku znalazł swą siedzibę starosta Urlyk Czerwonka. Natomiast w XVII wieku zamek został przebudowany przez Annę Wazównę. Dodano wtedy attykę w stylu późnorenesansowym.

W czasie przebudowy wykonano tak zwane końskie schody. Nazwano je tak, ponieważ ciężkozbrojny rycerz nie mógł sam zejść z konia. A te schody dawały możliwość przemieszczania się po nich konno. W suficie natomiast umieszczono łańcuchy, które umożliwiały zdjęcie rycerza z konia.

W czasach świetności, wokół zamku powstał ogród w stylu włoskim, gdzie po raz pierwszy zaczęto uprawiać tytoń jako rośliny ozdobne.

Zamek w Świeciu nad Wisłą

Zamek w Świeciu położony jest na skarpie w widłach Wisły i Wdy. Jego niezwykłość polega na wprowadzeniu wysuniętych z naroży cylindrycznych baszt. W tym okresie większość wież warowni krzyżackich miało podstawę kwadratu lub prostokąta.

Zamek w Świeciu często nazywa się zamkiem wodnym, ze względu na odcięcie go od lądu systemem fos.

Okres panowania krzyżaków w Świeciu trwał około 150 lat. Natomiast po podpisaniu pokoju toruńskiego w 1466 roku, zamek stał się siedzibą starostów polskich. Podczas wojen szwedzkich zamek został spalony i częściowo zniszczony.

Obecnie można wejść na wieżę zamkową i podziwiać miasto i okolicę, natomiast w skrzydle zamkowym jest muzeum gdzie obejrzymy średniowieczne uzbrojenie.