Kujawsko-pomorskie

Ratusz w Bydgoszczy

Ratusz został wybudowany w latach 1644 – 1653 w stylu barokowym, jako gmach kolegium jezuickiego. Fundatorami kolegium byli: biskup Kasper Działyński i starosta bydgoski Jerzy Ossoliński. W 1696 roku nastąpiła rozbudowa kolegium, wtedy to najprawdopodobniej dobudowano aulę. Sponsorem rozbudowy był chorąży malborski Jan Stefan Komorowski.

Po kasacie zakonu jezuitów w 1770 roku, budynek przeznaczono na gimnazjum niemieckie. Przez wiele lat w gmachu tym mieściły się instytucje edukacyjne. W 1879 roku budynek ten został zakupiony przez miasto, z przeznaczeniem na siedzibę magistratu. Elewacja gmachu została przebudowana w stylu klasycystycznym z eklektyczną dekoracją sztukatorską. Przebudowa miała również na celu dostosowanie budynku do potrzeb urzędu. W latach 1994 – 1996 przeprowadzono generalny remont ratusza, modernizując zarówno wnętrza, jak i elewacje.

Renesansowy Kościół Klarysek w Bydgoszczy

Kościół Klarysek powstał w 1590 roku jako nadbudowa stojącej tu od 1582 roku murowanej kaplicy szpitalnej Świętego Ducha. Wnętrze kościoła zagospodarowywano do 1602 roku. Natomiast w 1616 roku dobudowano nawę do zachodniej ściany kościoła.

W 1636 roku nastąpiła konsekracja kościoła i nadanie wezwania świętej Barbary i świętej Klary. Klaryski mieszkały w Bydgoszczy ponad 200 lat, kiedy to w 1834 roku pruskie władze miejskie przejęły klasztor wraz z kościołem. W kościele umieszczono magazyny, zakład oczyszczania miasta, a także remizę straży pożarnej. Świątynia została zwrócona do celów kultowych w 1920 roku i w 1925 roku ponownie konsekrowana. Renesansowy Kościół Klarysek w Bydgoszczy obecnie pełni funkcję kościoła akademickiego.

Wenecja

Miejscowość jest warta odwiedzenia ze względu na jej położenie. Powstała w XIV wieku i wówczas nazywała się Mościska. Nazwę Wenecja najprawdopodobniej nadał jej sędzia kaliski Mikołaj Nałęcz, a to z racji położenia między trzema jeziorami i nasuwającym się podobieństwem do włoskiego miasta. Mikołaj Nałęcz, zwany „krwawym diabłem weneckim” był również inicjatorem powstania zamku, z którego do dziś przetrwały tylko ruiny, jak również kościoła, w miejscu którego obecnie stoi neogotycki kościół z XIX wieku. Ponadto jest tu Muzeum Kolei Wąskotorowej, które warto odwiedzić. Tutaj również, na miejscowym cmentarzu, pochowany jest Walenty Szwajcer – nauczyciel, odkrywca osady w Biskupinie.

Zespół pałacowo-parkowy w Ostromecku

W Ostromecku znajduje się zespół pałacowo-parkowy, na który składają się dwa pałace i piękny park.

Starszy pałac został wzniesiony w latach 1730 – 1740 w stylu saskiego rokoko, na wysokiej skarpie nad Wisłą, przez Pawła Michała Mostowskiego.

Przed starym pałacem znajduje się ogród włoski w stylu renesansowym.

W latach 1832 – 1849 zbudowano nową, rozległą rezydencję dla Jakuba Martina Schönborna, w stylu klasycystycznym. Do pałacu tego w 1912 roku, kolejny właściciel – Jomar von Alvensleben, dobudował neobarokowe skrzydło z salą balową i tarasami ogrodowymi.

Pałac w Ostromecku otacza 40-hektarowy park krajobrazowy w stylu angielskim, ze starymi dębami, klonami, modrzewiami, lipami i kasztanowcami.

W parku tym podobno pogrzebany jest koń Schönborna, który wyniósł z pola bitwy w bezpieczne miejsce swego ciężko rannego pana. Koń również ucierpiał w bitwie – miał strzaskaną szczękę. Schönborn, z wdzięczności za uratowane życie, polecił wstawić koniowi szczękę ze szczerego złota. Dziś nikt nie wie, gdzie został pochowany bohaterski koń, a poszukiwania jego grobu dotychczas nie przyniosły rezultatu.

Tężnie w Inowrocławiu

Tężnie w Inowrocławiu otworzono w drugiej połowie XX wieku. Zespół tężni solankowych jest usytuowany w Parku Solankowym i jest to druga co do wielkości tężnia w Polsce. Kształt tężni to dwa połączone ze sobą wieloboki o obwodzie 300 metrów i wysokości 9 metrów.

Zasięg tężni szacuje się na około 300 metrów, a zalecenia lekarskie przewidują przebywanie nie dalej niż 30 metrów od tężni, na czas od 15 do 30 minut.

Strzelno – rotunda św. Prokopa

Kościół w Strzelnie jest największą romańską rotundą w Polsce. Świątynia powstała najprawdopodobniej pod koniec XII wieku. Kościół zbudowano z granitowych ciosów.

Początkowo świątynia była pod wezwaniem Świętego Krzyża i pełniła funkcje sakralne do XV wieku, kiedy to została włączona do klasztoru norbertanek, gdzie pełniła funkcję dzwonnicy. Sakralny charakter przywrócono dopiero w XVIII wieku.

Podczas II wojny światowej rotunda została zamieniona na magazyn i dopiero w latach 50. XX wieku rozpoczęto odbudowę cennego zabytku.

Toruński rynek

Cały Toruń jest godny uwagi pod względem architektonicznym, ale rynek ze starym miastem szczególnie. Rynek powstał między 1252 a 1259 rokiem. Na środku rynku stoi ratusz, który po dziś dzień jest najważniejszym miejscem miasta.

Rynek od wieków był placem targowym, ale również był miejscem wymierzania kar hańbiących, na co wskazuje stojący tam pręgierz osioł. Przed ratuszem znajduje się pomnik Mikołaja Kopernika, a z drugiej strony ratusza – fontanna z flisakiem, która przypomina o legendzie o flisaku i żabach. Możemy tu również spotkać psa Fafika, wiernego przyjaciela prof. Filutka, wraz z melonikiem i parasolką swego pana.

Bory Tucholskie

Bory Tucholskie rozciągają się na północ od Bydgoszczy. Jest to jeden z większych obszarów leśnych w Polsce. Spotkać tu można rzadkie w naszym kraju drzewo jarząb brekinia oraz rzadkie ptaki, jak okazy głuszca i cietrzewia. Na terenie tucholskiego Parku Krajobrazowego ochronie podlega las mieszany, będący fragmentem puszczy Pomorskiej.

Przez teren borów tucholskich przepływają dwie rzeki nadające się do spływów kajakowych: Brda i Wda. Natomiast jezioro Koronowskie stwarza doskonałe warunki do żeglarstwa. Odbywają się tutaj między innymi żeglarskie mistrzostwa Polski.

Katedra toruńska

Katedra toruńska pod wezwaniem św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty usytuowana jest na starym mieście. Zbudowana została z czerwonej w stylu gotyckim. Najstarszą, pochodzącą z XIII wieku, częścią trójnawowego kościoła jest prezbiterium, w którym znajduje się tryptykowy ołtarz z 1505 roku. Na wieży kościoła w 1500 roku zawieszono dzwon Tuba Dei (Trąba Boża) o średnicy 2,17 metra. Jest to drugi co do wielkości dzwon w kraju.

W latach 1530-1583 kościół służył protestantom, a przez kolejne 13 lat służył jednocześnie katolikom i protestantom. W 1596 roku świątynię przejęli Jezuici, a w 1772 roku staromiejski kościół znów staje się kościołem parafialnym.

W toruńskiej katedrze ochrzczono Mikołaja Kopernika.

Akwedukt w Fojutowie

Akwedukt w Fojutowie, jak i dwa inne, wraz z wielkim kanałem Brdy powstały w celach nawadniania terenów łąkowych w rejonie Czerska. Natomiast celem nawadniania tych terenów było założenie pastwisk dla koni armii pruskiej.

Akwedukt w Fojutowie jest najdłuższy z trzech akweduktów na Wielkim Kanale Brdy i mierzy 75 metrów długości. Jest to najdłuższy i najlepiej zachowany akwedukt w całym kraju.

Wzorowany na rzymskich budowlach jest skrzyżowaniem dwóch cieków wodnych: Czerskiej Strugi, która płynie dołem i Wielkiego Kanału Brdy, który płynie górą. Akwedukt powstał w latach 1845-1849, jest zbudowany z kamieni i żółtej cegły łączonej wapnem.