kościoły kujawsko pomorskie

Renesansowy Kościół Klarysek w Bydgoszczy

Kościół Klarysek powstał w 1590 roku jako nadbudowa stojącej tu od 1582 roku murowanej kaplicy szpitalnej Świętego Ducha. Wnętrze kościoła zagospodarowywano do 1602 roku. Natomiast w 1616 roku dobudowano nawę do zachodniej ściany kościoła.

W 1636 roku nastąpiła konsekracja kościoła i nadanie wezwania świętej Barbary i świętej Klary. Klaryski mieszkały w Bydgoszczy ponad 200 lat, kiedy to w 1834 roku pruskie władze miejskie przejęły klasztor wraz z kościołem. W kościele umieszczono magazyny, zakład oczyszczania miasta, a także remizę straży pożarnej. Świątynia została zwrócona do celów kultowych w 1920 roku i w 1925 roku ponownie konsekrowana. Renesansowy Kościół Klarysek w Bydgoszczy obecnie pełni funkcję kościoła akademickiego.

Katedra w Bydgoszczy

Katedra w Bydgoszczy pochodzi z II połowy XV wieku i została wybudowana w stylu późnego gotyku. Wewnątrz znajduje się renesansowa kaplica z XVII wieku. Przy zachodnim wejściu do kościoła jest renesansowa kruchta. W barokowym ołtarzu umieszczony jest późnogotycki cudowny obraz „Matki Boskiej z różą”. Obraz ten został przemianowany przez kardynała Stefana Wyszyńskiego na „Matki Bożej Pięknej Miłości”. Był on dwukrotnie koronowany koronami papieskimi.

W 2004 roku świątynia ta została podniesiona do rangi katedry.

Wenecja

Miejscowość jest warta odwiedzenia ze względu na jej położenie. Powstała w XIV wieku i wówczas nazywała się Mościska. Nazwę Wenecja najprawdopodobniej nadał jej sędzia kaliski Mikołaj Nałęcz, a to z racji położenia między trzema jeziorami i nasuwającym się podobieństwem do włoskiego miasta. Mikołaj Nałęcz, zwany „krwawym diabłem weneckim” był również inicjatorem powstania zamku, z którego do dziś przetrwały tylko ruiny, jak również kościoła, w miejscu którego obecnie stoi neogotycki kościół z XIX wieku. Ponadto jest tu Muzeum Kolei Wąskotorowej, które warto odwiedzić. Tutaj również, na miejscowym cmentarzu, pochowany jest Walenty Szwajcer – nauczyciel, odkrywca osady w Biskupinie.

Romańska bazylika Świętej Trójcy w Strzelnie

Bazylika Świętej Trójcy w Strzelnie wzniesiona została w XII wieku dla zakonu norbertanek. Jest to romańska świątynia o budowie bazylikowej, wzniesiona na planie krzyża, z dwuwieżową fasadą i absydą zamykającą prezbiterium.

Kościół posiadał bardzo bogatą dekorację kamieniarską, jak portale, tympanony itp. Dziś największą atrakcją w świątyni są cztery kolumny międzynawowe, z czego dwie zasługują na szczególną uwagę. Nazywane są kolumnami cnót i przywar. Są to płaskorzeźbione kolumny zawierające 18 postaci, symbolizujących dobre i złe cechy ludzkiego charakteru.

Strzelno – rotunda św. Prokopa

Kościół w Strzelnie jest największą romańską rotundą w Polsce. Świątynia powstała najprawdopodobniej pod koniec XII wieku. Kościół zbudowano z granitowych ciosów.

Początkowo świątynia była pod wezwaniem Świętego Krzyża i pełniła funkcje sakralne do XV wieku, kiedy to została włączona do klasztoru norbertanek, gdzie pełniła funkcję dzwonnicy. Sakralny charakter przywrócono dopiero w XVIII wieku.

Podczas II wojny światowej rotunda została zamieniona na magazyn i dopiero w latach 50. XX wieku rozpoczęto odbudowę cennego zabytku.

Katedra toruńska

Katedra toruńska pod wezwaniem św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty usytuowana jest na starym mieście. Zbudowana została z czerwonej w stylu gotyckim. Najstarszą, pochodzącą z XIII wieku, częścią trójnawowego kościoła jest prezbiterium, w którym znajduje się tryptykowy ołtarz z 1505 roku. Na wieży kościoła w 1500 roku zawieszono dzwon Tuba Dei (Trąba Boża) o średnicy 2,17 metra. Jest to drugi co do wielkości dzwon w kraju.

W latach 1530-1583 kościół służył protestantom, a przez kolejne 13 lat służył jednocześnie katolikom i protestantom. W 1596 roku świątynię przejęli Jezuici, a w 1772 roku staromiejski kościół znów staje się kościołem parafialnym.

W toruńskiej katedrze ochrzczono Mikołaja Kopernika.

Kościół NMP w Inowrocławiu

Kościół Najświętszej Marii Panny pochodzi z XII wieku. Świątynia była największą w Europie środkowej tak zwaną bazyliką redukowaną, to znaczy nie miała transeptu.

Po pożarze w 1834 roku nazwali ją Ruiną. W kościele znajduje się obecnie XIV-wieczna rzeźba Uśmiechniętej Madonny i dzieciątka Jezus, datowana na 1370 – 1380. Sam budynek jest w stylu romańskim. Korpus kościoła jest jednonawowy na planie prostokąta. Od strony wschodniej zamyka go prostokątne prezbiterium, zakończone półkolistą absydą.

W 2008 roku kościół został podniesiony do rangi bazyliki mniejszej.

Strzelno

Strzelno prawa miejskie uzyskało w 1231 roku. Legenda mówi, że wóz, którym jechał święty Wojciech podążający z misją chrystianizacyjną do Prus, najechał kołem na kamień, który w cudowny sposób zmiękł w tym czasie. Głaz ów i bruzdę po kole można oglądać do dziś.

Strzelno prócz ciekawej legendy może się poszczycić wieloma zabytkami. Zobaczymy tu niewielką romańską rotundę świętego Prokopa z około 1160 roku, jak również dawny kościół romański norbertanek pod wezwaniem Świętej Trójcy, z pięknie rzeźbionymi kolumnami.

W mieście utworzono Romański Ośrodek Kultury Ottona i Bolesława, gdzie można obejrzeć zabytki sztuki romańskiej.

Niedaleko Strzelna znajdują się kamienie strzeleńskie. Są to duże głazy, które najprawdopodobniej były ołtarzami ofiarnymi pogan.

Chełmża

Osada istniała tu już na początku XIII wieku. Osada wraz z grodem, noszące wówczas nazwę Łoza, książę Konrad Mazowiecki przekazał biskupowi misyjnemu Christianowi w 1222 roku. Natomiast w 1251 roku została przeniesiona z Chełmna do Chełmży stolica diecezji.

Miasto zachowało po dziś dzień swój średniowieczny urok. Ponad miastem góruje kościół kolegiacki pod wezwaniem Trójcy Świętej. Kościół ten jest jednym ze starszych obiektów sakralnych na ziemi chełmińskiej. Również warty uwagi jest kościół bazylikowy pod wezwaniem świętego Mikołaja. W świątyni znajduje się późnorenesansowy ołtarz, w którym umieszczono obraz pędzla Luca Giordano przedstawiający Hołd Trzech Króli.

Chełmno

Niewielkie miasteczko położone na dziewięciu wzgórzach nad skarpą Wisły. Miasto zachowało cenny średniowieczny zespół architektoniczny.

Uzyskane w 1233 roku prawa miejskie stały się wzorem przy lokowaniu kolejnych osad, na tak zwanym prawie chełmińskim. Staromiejska zabudowa z zabytkowymi kamieniczkami oraz częściowo zachowane mury obronne z 17 basztami, sprawiają wrażenie, jakby czas się tutaj zatrzymał.

Na rynku podziwiać można przepiękny ratusz z cechami renesansu włoskiego Wspaniałe są też zabytki sakralne oraz spichlerze z XVIII i XIX wieku. W XVI wieku utworzono tu gimnazjum, które z czasem przekształcono w Akademię Chełmińską. W XVII wieku uzyskała ona status kolonii akademickiej Uniwersytetu Jagiellońskiego.