Golub-Dobrzyń

Zamek Golub-Dobrzyń

Zamek został wzniesiony na przełomie XIII i XIV wieku z inicjatywy komtura Konrada von Sacka. Po wojnie trzynastoletniej w zamku znalazł swą siedzibę starosta Urlyk Czerwonka. Natomiast w XVII wieku zamek został przebudowany przez Annę Wazównę. Dodano wtedy attykę w stylu późnorenesansowym.

W czasie przebudowy wykonano tak zwane końskie schody. Nazwano je tak, ponieważ ciężkozbrojny rycerz nie mógł sam zejść z konia. A te schody dawały możliwość przemieszczania się po nich konno. W suficie natomiast umieszczono łańcuchy, które umożliwiały zdjęcie rycerza z konia.

W czasach świetności, wokół zamku powstał ogród w stylu włoskim, gdzie po raz pierwszy zaczęto uprawiać tytoń jako rośliny ozdobne.

Golub-Dobrzyń

Miasto Golub-Dobrzyń powstało 15 maja 1951 roku przez połączenie dwóch miast: Golubia i Dobrzynia, który był niegdyś przedmieściami Golubia. Dobrzyń leżał na drugim brzegu rzeki Drwęcy w ziemi dobrzyńskiej.

Pierwsze wzmianki o wsi Golub pochodzą z 1258 roku. Kiedy Golub otrzymał prawa miejskie dokładnie nie wiadomo, gdyż dokumenty lokacyjne zaginęły już w średniowieczu.

Golub-Dobrzyń może się pochwalić sporą liczbą zabytków wśród których warto wspomnieć o zamku golubskim, wzniesionym przez zakon krzyżacki, kościół świętej Katarzyny w Dobrzyniu z 1823 roku, kościół świętej Katarzyny w Golubiu oraz całe stare miasto.