Warto zobaczyć c.d.

Toruń – ruiny zamku krzyżackiego

Zamek w Toruniu był budowany do 1255 roku, jako pierwsza twierdza zakonu na ziemi chełmińskiej. Zamek krzyżacki miał nieregularny kształt z wysuniętą poza obręb wieżą sanitarną zwaną gdaniskiem. Krzyżacy jako jedni z pierwszych wprowadzili takie rozwiązanie, umożliwiające pozbycia się fekaliów poza mury miasta.

Na dziedzińcu wznosiła się ośmiokątna wieża, której ściany miały 3,5 metra grubości. W 1454 roku zamek został zdobyty przez toruńskich mieszczan i doszczętnie zniszczony. Zamku nigdy nie odbudowano. Po zamku został tylko szpital, młyn i gdanisko.

Z cegły rozbiórkowej z zamku wzniesiono Dwór bractwa świętego Jerzego zwanym Dworem Mieszczańskim.


Zamek Golub-Dobrzyń

Zamek został wzniesiony na przełomie XIII i XIV wieku z inicjatywy komtura Konrada von Sacka. Po wojnie trzynastoletniej w zamku znalazł swą siedzibę starosta Urlyk Czerwonka. Natomiast w XVII wieku zamek został przebudowany przez Annę Wazównę. Dodano wtedy attykę w stylu późnorenesansowym.

W czasie przebudowy wykonano tak zwane końskie schody. Nazwano je tak, ponieważ ciężkozbrojny rycerz nie mógł sam zejść z konia. A te schody dawały możliwość przemieszczania się po nich konno. W suficie natomiast umieszczono łańcuchy, które umożliwiały zdjęcie rycerza z konia.

W czasach świetności, wokół zamku powstał ogród w stylu włoskim, gdzie po raz pierwszy zaczęto uprawiać tytoń jako rośliny ozdobne.

Zamek w Świeciu nad Wisłą

Zamek w Świeciu położony jest na skarpie w widłach Wisły i Wdy. Jego niezwykłość polega na wprowadzeniu wysuniętych z naroży cylindrycznych baszt. W tym okresie większość wież warowni krzyżackich miało podstawę kwadratu lub prostokąta.

Zamek w Świeciu często nazywa się zamkiem wodnym, ze względu na odcięcie go od lądu systemem fos.

Okres panowania krzyżaków w Świeciu trwał około 150 lat. Natomiast po podpisaniu pokoju toruńskiego w 1466 roku, zamek stał się siedzibą starostów polskich. Podczas wojen szwedzkich zamek został spalony i częściowo zniszczony.

Obecnie można wejść na wieżę zamkową i podziwiać miasto i okolicę, natomiast w skrzydle zamkowym jest muzeum gdzie obejrzymy średniowieczne uzbrojenie.

Zamek w Radzyniu Chełmińskim

Zamek krzyżacki pochodzi z początku XIV wieku. Położony jest na bagnach nad jeziorem Zamkowym. Zamek w Radzyniu Chełmińskim był główną warownią blokującą drogę w głąb Prus.

Do dnia dzisiejszego zachowały się malownicze ruiny zamku, a w nich refektarz, kaplica, mury obronne oraz piwnice zamkowe. Ponadto zachowały się dwie ponad czterdziestometrowe wieże, z których można podziwiać panoramę miasta i okolic.

Zamek w Bierzgłowie

Jednym z pierwszych na tym terenie zamków krzyżackich jest niewielki zamek w Bierzgłowie. Został wybudowany przez zakon krzyżacki w 1270 roku, na stromej skarpie pradoliny Wisły. Mimo burzliwych dziejów – sporo zostało z zamku. Do dnia dzisiejszego przetrwały: budynek konwentu, fragmenty murów obronnych przedzamcza wraz z wieżą, jak również gotycki portal z postacią jeźdźca i dwoma rycerzami. Rzeźba wykonana w bloku suszonej gliny, stanowi wybitne dzieło ceramiki europejskiej z przełomu XIII i XIV wieku. Jest to najstarsza zabytkowa rzeźba, jaka zachowała się na terenie Prus.

Tężnie w Ciechocinku

Jednym z bardziej znanych uzdrowisk nizinnych w Polsce jest Ciechocinek, a to z powodu solanki, którą odkryto w 1806 roku w pobliskim Słońsku. Potem za sprawą Stanisława Staszica w 1842 roku zaczęto budowę warzelni soli i dwóch pierwszych drewnianych tężni. Trzecią tężnię wzniesiono w drugiej połowie XIX wieku. Łączna długość tężni to 1740 metrów.

Początkowo służyły one tylko do zagęszczania solanki, a do celów leczniczych zaczęto je używać później.

Specyficzny mikroklimat, borowiny i źródła solankowo-jodowo-bromowe decydują o ciągłej popularności uzdrowiska. W parku zdrojowym znajdują się też zabytkowe łazienki, pijalnia wód źródlanych oraz muszla koncertowa.

Kościół NMP w Inowrocławiu

Kościół Najświętszej Marii Panny pochodzi z XII wieku. Świątynia była największą w Europie środkowej tak zwaną bazyliką redukowaną, to znaczy nie miała transeptu.

Po pożarze w 1834 roku nazwali ją Ruiną. W kościele znajduje się obecnie XIV-wieczna rzeźba Uśmiechniętej Madonny i dzieciątka Jezus, datowana na 1370 – 1380. Sam budynek jest w stylu romańskim. Korpus kościoła jest jednonawowy na planie prostokąta. Od strony wschodniej zamyka go prostokątne prezbiterium, zakończone półkolistą absydą.

W 2008 roku kościół został podniesiony do rangi bazyliki mniejszej.

Pałac Lubostroń

W Lubostroniu znajduje się piękne założenie pałacowo-parkowe w stylu klasycystycznym. Pałac ten powstał w latach 1795 – 1800, a założycielem jego był Fryderyk Skórzewski. Architekt pałacu Stanisław Zawadzki wzorował się na Villa Rotondo Andrea Palladio pod Vincenzą oraz na warszawskiej Królikarni, zaprojektowanej przez Merliniego.

Pałac w Lubostroniu wybudowano na planie kwadratu z rotundą w centralnej części, która jest zwieńczona posągiem atlasa dźwigającego ziemię. Wokół pałacu rozciąga się park w stylu angielskim z wieloma pomnikami przyrody.

W pałacu tym przebywał Adam Mickiewicz na przełomie lat 1831 – 1832, był on zaproszony przez poetę Stefana Gorczyńskiego.

Wieża w Kruszwicy

Na półwyspie Jeziora Gopło wznosi się Mysia Wieża, a miano to uzyskała z powodu legendy o Popielu, w której to myszy okrutnego Popiela zjadły.

Zamek w Kruszwicy został wzniesiony na polecenie Kazimierza Wielkiego w latach 1350-1355. Warownia miała nieregularny kształt. Do murów przylegały dwie baszty za strony zachodniej, natomiast od strony wschodniej usytuowana była brama.

Taki stan budowli przetrwał do czasu wojen szwedzkich, kiedy to w 1655 i 1657 roku zamek został przez szwedów spalony i zrujnowany.

Dziś prócz wieży pozostała tylko część murów na wzgórzu zamkowym. Z samej wieży rozciąga się przepiękny widok na Jezioro Gopło i okolicę.

Biskupin

Na terenie Pałuk w 1933 roku Walery Szweitzer, podczas wycieczki na półwysep Jeziora Biskupińskiego, zwrócił uwagę na drewniane pale wystające z wody, które wyglądały jak szczyty zatopionych domów. Były to pale Grodu Biskupińskiego, a odkrycie było sensacją na skalę światową.

Gród w Biskupinie ma już ponad 2700 lat. Natomiast dzisiaj część grodu została zrekonstruowana i można zwiedzać ją przez cały rok.

W grodzie tym mieszkało około 800 ludzi. Mieszkańcy zajmowali się przede wszystkim uprawą roli i myślistwem.