Kujawsko Pomorskie

Ratusz w Bydgoszczy

Ratusz został wybudowany w latach 1644 – 1653 w stylu barokowym, jako gmach kolegium jezuickiego. Fundatorami kolegium byli: biskup Kasper Działyński i starosta bydgoski Jerzy Ossoliński. W 1696 roku nastąpiła rozbudowa kolegium, wtedy to najprawdopodobniej dobudowano aulę. Sponsorem rozbudowy był chorąży malborski Jan Stefan Komorowski.

Po kasacie zakonu jezuitów w 1770 roku, budynek przeznaczono na gimnazjum niemieckie. Przez wiele lat w gmachu tym mieściły się instytucje edukacyjne. W 1879 roku budynek ten został zakupiony przez miasto, z przeznaczeniem na siedzibę magistratu. Elewacja gmachu została przebudowana w stylu klasycystycznym z eklektyczną dekoracją sztukatorską. Przebudowa miała również na celu dostosowanie budynku do potrzeb urzędu. W latach 1994 – 1996 przeprowadzono generalny remont ratusza, modernizując zarówno wnętrza, jak i elewacje.

Renesansowy Kościół Klarysek w Bydgoszczy

Kościół Klarysek powstał w 1590 roku jako nadbudowa stojącej tu od 1582 roku murowanej kaplicy szpitalnej Świętego Ducha. Wnętrze kościoła zagospodarowywano do 1602 roku. Natomiast w 1616 roku dobudowano nawę do zachodniej ściany kościoła.

W 1636 roku nastąpiła konsekracja kościoła i nadanie wezwania świętej Barbary i świętej Klary. Klaryski mieszkały w Bydgoszczy ponad 200 lat, kiedy to w 1834 roku pruskie władze miejskie przejęły klasztor wraz z kościołem. W kościele umieszczono magazyny, zakład oczyszczania miasta, a także remizę straży pożarnej. Świątynia została zwrócona do celów kultowych w 1920 roku i w 1925 roku ponownie konsekrowana. Renesansowy Kościół Klarysek w Bydgoszczy obecnie pełni funkcję kościoła akademickiego.

Katedra w Bydgoszczy

Katedra w Bydgoszczy pochodzi z II połowy XV wieku i została wybudowana w stylu późnego gotyku. Wewnątrz znajduje się renesansowa kaplica z XVII wieku. Przy zachodnim wejściu do kościoła jest renesansowa kruchta. W barokowym ołtarzu umieszczony jest późnogotycki cudowny obraz „Matki Boskiej z różą”. Obraz ten został przemianowany przez kardynała Stefana Wyszyńskiego na „Matki Bożej Pięknej Miłości”. Był on dwukrotnie koronowany koronami papieskimi.

W 2004 roku świątynia ta została podniesiona do rangi katedry.

Wenecja

Miejscowość jest warta odwiedzenia ze względu na jej położenie. Powstała w XIV wieku i wówczas nazywała się Mościska. Nazwę Wenecja najprawdopodobniej nadał jej sędzia kaliski Mikołaj Nałęcz, a to z racji położenia między trzema jeziorami i nasuwającym się podobieństwem do włoskiego miasta. Mikołaj Nałęcz, zwany „krwawym diabłem weneckim” był również inicjatorem powstania zamku, z którego do dziś przetrwały tylko ruiny, jak również kościoła, w miejscu którego obecnie stoi neogotycki kościół z XIX wieku. Ponadto jest tu Muzeum Kolei Wąskotorowej, które warto odwiedzić. Tutaj również, na miejscowym cmentarzu, pochowany jest Walenty Szwajcer – nauczyciel, odkrywca osady w Biskupinie.

Mury obronne miasta Torunia

W Toruniu ocalała duża część średniowiecznych, gotyckich murów obronnych miasta. Cała strona południowa, z bramami i basztami przetrwała do dziś, ponieważ miasto w tę stronę nie mogło się rozwijać – mury południowe graniczą z Wisłą. Na południowo-zachodnim narożniku znajduje się baszta zwana Krzywą Wieżą, która jeszcze w średniowieczu odchyliła się od pionu. Dziś wychylenie baszty o wysokości 15 m, wynosi 1,46 m.

W Toruniu przetrwały jeszcze mury oddzielające Stare Miasto od Nowego Miasta oraz mury oddzielające zamek krzyżacki od Starego i Nowego Miasta. Wewnątrz toruńskiej starówki ocalało kilka baszt, jak np. baszta Koci Łeb, czy baszta „Monstrancja”.

Zespół pałacowo-parkowy w Ostromecku

W Ostromecku znajduje się zespół pałacowo-parkowy, na który składają się dwa pałace i piękny park.

Starszy pałac został wzniesiony w latach 1730 – 1740 w stylu saskiego rokoko, na wysokiej skarpie nad Wisłą, przez Pawła Michała Mostowskiego.

Przed starym pałacem znajduje się ogród włoski w stylu renesansowym.

W latach 1832 – 1849 zbudowano nową, rozległą rezydencję dla Jakuba Martina Schönborna, w stylu klasycystycznym. Do pałacu tego w 1912 roku, kolejny właściciel – Jomar von Alvensleben, dobudował neobarokowe skrzydło z salą balową i tarasami ogrodowymi.

Pałac w Ostromecku otacza 40-hektarowy park krajobrazowy w stylu angielskim, ze starymi dębami, klonami, modrzewiami, lipami i kasztanowcami.

W parku tym podobno pogrzebany jest koń Schönborna, który wyniósł z pola bitwy w bezpieczne miejsce swego ciężko rannego pana. Koń również ucierpiał w bitwie – miał strzaskaną szczękę. Schönborn, z wdzięczności za uratowane życie, polecił wstawić koniowi szczękę ze szczerego złota. Dziś nikt nie wie, gdzie został pochowany bohaterski koń, a poszukiwania jego grobu dotychczas nie przyniosły rezultatu.

Tężnie w Inowrocławiu

Tężnie w Inowrocławiu otworzono w drugiej połowie XX wieku. Zespół tężni solankowych jest usytuowany w Parku Solankowym i jest to druga co do wielkości tężnia w Polsce. Kształt tężni to dwa połączone ze sobą wieloboki o obwodzie 300 metrów i wysokości 9 metrów.

Zasięg tężni szacuje się na około 300 metrów, a zalecenia lekarskie przewidują przebywanie nie dalej niż 30 metrów od tężni, na czas od 15 do 30 minut.

Romańska bazylika Świętej Trójcy w Strzelnie

Bazylika Świętej Trójcy w Strzelnie wzniesiona została w XII wieku dla zakonu norbertanek. Jest to romańska świątynia o budowie bazylikowej, wzniesiona na planie krzyża, z dwuwieżową fasadą i absydą zamykającą prezbiterium.

Kościół posiadał bardzo bogatą dekorację kamieniarską, jak portale, tympanony itp. Dziś największą atrakcją w świątyni są cztery kolumny międzynawowe, z czego dwie zasługują na szczególną uwagę. Nazywane są kolumnami cnót i przywar. Są to płaskorzeźbione kolumny zawierające 18 postaci, symbolizujących dobre i złe cechy ludzkiego charakteru.

Strzelno – rotunda św. Prokopa

Kościół w Strzelnie jest największą romańską rotundą w Polsce. Świątynia powstała najprawdopodobniej pod koniec XII wieku. Kościół zbudowano z granitowych ciosów.

Początkowo świątynia była pod wezwaniem Świętego Krzyża i pełniła funkcje sakralne do XV wieku, kiedy to została włączona do klasztoru norbertanek, gdzie pełniła funkcję dzwonnicy. Sakralny charakter przywrócono dopiero w XVIII wieku.

Podczas II wojny światowej rotunda została zamieniona na magazyn i dopiero w latach 50. XX wieku rozpoczęto odbudowę cennego zabytku.

Toruński rynek

Cały Toruń jest godny uwagi pod względem architektonicznym, ale rynek ze starym miastem szczególnie. Rynek powstał między 1252 a 1259 rokiem. Na środku rynku stoi ratusz, który po dziś dzień jest najważniejszym miejscem miasta.

Rynek od wieków był placem targowym, ale również był miejscem wymierzania kar hańbiących, na co wskazuje stojący tam pręgierz osioł. Przed ratuszem znajduje się pomnik Mikołaja Kopernika, a z drugiej strony ratusza – fontanna z flisakiem, która przypomina o legendzie o flisaku i żabach. Możemy tu również spotkać psa Fafika, wiernego przyjaciela prof. Filutka, wraz z melonikiem i parasolką swego pana.